Wat is het belang van humine- en fulvinezuren in organische meststoffen

Wat is humus

Humus is de bovenste laag van de bodem en is erg vruchtbaar. Het lijkt op compost, maar is verder verteerd dan compost. Doordat humus een verzameling van verschillende organische stoffen is wordt ook wel de verzamelnaam humus substanties gebruikt. Humus komt natuurlijk in het milieu voor in zowel de bodem (modder/turf, bruine kool, sedimenten) als in het water. De vorming van humus substanties gebeurd door de biodegradatie van dood organisch materiaal (planten en dieren resten), een proces dat humificatie wordt genoemd. Het is een proces dat zeer langzaam gaat, veel langzamer dan bijvoorbeeld de afbraak van planten en dierenresten waarbij compost wordt gevormd. Het duurt minimaal 6-12 maanden om een humusachtige substantie als compost te maken, maar in de natuur duurt de vorming van een humuslaag veel langer. Een humuslaag kan wel eeuwen oud zijn. Een vuistregel over de kwaliteit is: hoe ouder hoe beter.

Humus substanties worden gekenmerkt door een hoog moleculair gewicht en de kleur die kan uiteenlopen van geel tot zwart. Humus substanties zijn de meest voorkomende organische macromoleculen in de natuur en hebben een hoog koolstofgehalte. Ze zijn een belangrijk onderdeel in de bodem, omdat ze een effect hebben op de fysische en chemische eigenschappen van de bodem en ze vruchtbaarheid van de grond verbeteren.Het positief beïnvloeden van de bodem kan onder andere zorgen voor grotere wortelvorming, verhoogde opname van voedingsstoffen en gezonder uitziende grassen en planten. Humus en fulvinezuur zijn een belangrijke eerste stap voor het toevoegen van duurzaamheid aan de bodem.

Een vuistregel om de kwaliteit van humuszuur te beoordelen:​Hoe donkerder van kleur, hoe meer mineralen het aan zich bindt. Donkerder duidt dus op rijkdom.

Ieder mens krijgt fulvine- en humuszuur binnen via het voedsel. Maar door het gebruik van kunstmest, bestrijdingsmiddelen en ouderdom van landbouwgronden, wordt de humuslaag langzamerhand onttrokken van de bodem. Hierdoor krijgt de mens minder fulvine- en humuszuur binnen op natuurlijke wijze. Uit onderzoeken bij mensen en dieren blijkt dat humine- en fulvinezuren waarschijnlijk de brug vormt voor de juiste werking van vitaminen en mineralen. 

Effecten humus- en fulvinezuren

Er wordt momenteel meerdere onderzoeken gedaan naar het belang van humine- en fulvinezuren op de landbouwgronden en de effecten ervan op het voedsel en de werking bij mensen en dieren. Tot nu toe weten we de volgende effecten vanuit diverse onderzoeken.

Effect op de bodem:

  • Het bindt voedingsstoffen uit de bodem
  • Het verbeterd de opname van voedingsstoffen uit de bodem (fosfor, zwavel en koolstofdioxide)
  • Het verminderd de behoefte aan koolstofdioxide
  • Het stimuleert de biologische activiteit
  • Het lost mineralen op
  • Het verbeterd de bodem structuur 

Effecten van humus- en fulvinezuur op planten: 

  • Versnelt en vergroot de groei van planten
  • De stikstof- en voedingsstofopname wordt vergroot. Hierdoor wordt de stofwisseling bevorderd en zal een plant sneller groeien.
  • Vermindert de kans op ziektes
  • Humuszuur zorgt voor een stabiele bodem. De plant groeit op in betere omstandigheden en is daardoor meer weerbaar tegen ziektes. 

Algemene effecten van humussubstanties bij mensen en dieren

  • Onstekingsremming en pijnstilling
  • Bevordering darmgezondheid, zowek bij prikkelbare darm als ontstekingen
  • Immuunstimulering
  • Herstel brandwonden en wonden
  • Stimulering mitochondriën, waardoor de energie verbetert
  • Reductie nitrosatieve stress (=ontsporing stikstofmonoxide)
  • Ontzuring
  • Reductie van het aantal bacteriën, virussen en parasieten bij dieren
  • Chelatie (=chemische binding) van zware metalen, landbouwgiften en andere toxines
  • Verlichting exceem en jeuk